چراغي كه به منزل رواست به مسجد حرام است

نمي خواستم اين تصاوير را در وبلاگ بگذارم؛ ولي اينقدر ناراحت كننده و تاسف آور است كه احساس كردم اختصاص يك پست به اين موضوع وظيفه هر ايراني است. راستي اگر اعصاب نداريد عكس ها را نگاه نكنيد.

چند وقت پيش بود؛ در خبر ها خوانديم  كه کودکاني به خاطر آتش سوزي در مدرسه و به خاطر نبود بخاري گازي و امکانات گرمايشي مناسب به اين چهره افتاده‌اند؛ واقعا جاي سوال از دولت، شهردار و مابقي مسئولان است كه در كنار كمك هاي بسيار گزافي كه به ساير ملل مي كنيد، آيا به حق مردم خود نيز مي پردازيد؟

پ.ن: نتايج تافل اومد؛ دقيقا همونطور كه گفتم با اون سرفه هاي وحشتناك ليسنينگ به گ.ن.د كشيده شد؛ آخه چقدر من بدشانسم
نظرتون رو دربارش بگيد

Reading	Listening	Speaking	Writing	Total
21	11	17	20	69

 پ.ن2:
ا؛ چرا من فكر كردم براتون نوشته ام كه چه اتفاقي توي امتحان افتاد؟ الان ديدم كه چيزي ننوشته بودم! بابا اين ليسنينگ كه شروع شد؛ حساسيت من هم فوران كرد؛ كاشكي عطسه مي كردم؛ سرفه اونم نه يكي دو تا؛ پشت سر هم؛ دقيقا نيم ساعت؛ اشك از چشم هام روانه بود؛ پشت سر هم سرفه؛ گلوم هم مي خواريد؛ تازه آبريزش هم شروع شد (عجب كثافت كاري شد)؛ اصلا نتونستم هيچ چيز بفهمم ؛ نتيجه اش هم همينه كه شد؛‌دلم از اين ميسوزه كه دو تا تست كه قبل از امتحان زدم ليسنينگ بالاترين نمره ام بود يعني 25؛ كه اگه همون رو مي گرفتم مشكلم حل مي شد